«اللهم اخلص اعمالنا لوجهك الكريم»
 در زمستان مهمترين سال تاريخ معاصر كشورم چشم به جهان گشودم (سال 1357) در جغرافياي فرهنگي ايراني كه مرزهايش تا بيكرانگي عمق تاريخ فكر و فرهنگ و تمدن بشري قابل تعريف است. سالهاست كه انديشه هستي و زمان مرا به مطالعه انسان شناسي ، كيهان شناسي و متافيزيك معطوف ساخته است؛ هر چند هزار راه نرفته در اين وادي بسيار است. به مطالعه در حوزه هاي فلسفه هاي مضاف چون فلسفه سیاست و علم و نيز به زمينه هاي فرهنگ و ارتباطات ميان فرهنگي و رسانه علاقه ی فراوان دارم. مهمترين دستاورد زندگي بعد از دفاع از رساله دكتری برايم حاصل شد. زماني كه «دانستم هر چه بر گسترده دانش ام افزوده گردد، درياي جهلم بيكران تر و عمل به علم ام دشوارتر خواهد شد.» چه دانم هاي بسياري است؟ ليكن من نمي دانم. به شعر خواني علاقه دارم و از گوش دادن به موسيقي اصيل ايراني لذت مي برم. به شعر حافظ ، نيما، اخوان ثالث ، شهریار و سهراب سپهري علاقه اي وافر دارم. سابق بر اين در فضاي غير مجازي به كرات دست به قلم برده ام، اما رسالت قلم بر آنم داشت تا در فضاي مجازي هم به نوشتن روي آورم.  به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل ، اگر مراد نيابم به قدر وسع بكوشم

• الموسیقی و ما ادراک ماالموسیقی
• نسل سوم : "جمهوریت اسلامیت ایرانیت"

• دل نوشته ها
• اشعار
• خاطرات
• آلبوم تصاویر
• سوابق